Selecteer een pagina

Riemke de Vries ziet de Hongerige Wolf vooral als een behulpzaam netwerk van bewoners. Alles wordt gedaan omdat het goed is voor het geheel. De regels van de coöperatie horen daar gewoon bij. De Hongerige Wolf door de ogen van een nieuwkomer.

Rond Pasen 2020 kwamen we op het idee om juist in deze provincie een vakantiehuis te gaan zoeken. We waren een lang weekend in Twente en zagen de schoonheid van Overijssel. Het landschap is prachtig afwisselend en glooiend. Heel mooi. In onze zoektocht naar een huisje kwamen we al snel terecht bij de Hongerige Wolf.

Op het moment dat we de eerste keer de buitenplaats opreden, zeiden we: dit is het! Ik vind de inrichting van de buitenplaats geweldig. Je ervaart nergens dat hier honderd huisjes staan. De huisjes liggen zó mooi uitgestrooid in het bos. Hoe de parkeerplaatsen zijn geregeld, vind ik ook zo goed. Iedere vorm van massaliteit ontbreekt. Eigenlijk woont ieder hier in zijn eigen buurtje.

Voor het huis vielen we als een blok: het uitzicht, de verschillende zitplekjes in de tuin. Het huis was af, we hoefden er niks meer aan te doen. We zouden best een fietsschuurtje willen bouwen, maar dat mag dus niet omdat we aan onze maximale aantal kubieke meters zitten. Prima, ik heb niet de neiging om dat aan te vechten. Integendeel.

Ik houd van de regels van de coöperatie. Dat we niet aan erfafscheidingen doen. Dat de bosbouwer bepaalt welke bomen worden gekapt. We moeten met elkaar samenleven: dat vind ik heel erg charmant aan een coöperatie. Alles wordt gedaan, omdat het goed is voor het geheel.

Ook vond ik het geweldig om te merken dat er meteen na de Algemene Ledenvergadering (red. in oktober 2020) actie werd ondernomen. Voor we het wisten, stond er een landbouwschuur. De laadpalen zijn er. En ook de nieuwe speeltuin is al aangelegd.

We zijn hier twee of drie keer per maand. We verkennen de omgeving, we fietsen en wandelen veel. Ik had eigenlijk niet verwacht dat we hier zo vaak zouden komen, maar dat komt omdat er nu door de lockdown in Amsterdam niks te doen is. Alles wat de stad leuk maakt, is dicht. Als de boel weer wat meer opengaat, zullen we hier wel wat minder vaak zijn, denk ik. Maar dan kunnen vrienden van ons huisje gebruik maken, waarom niet?

De Hongerige Wolf is niet alleen een buitenplaats met vakantiehuisjes maar ook een netwerk van bewoners. Dat biedt veel mogelijkheden. Is het niet een goed idee om onze expertise wat meer te bundelen? Het zou best handig zijn om een lijst samen te stellen met mensen die hun kennis, gereedschap of hulp met elkaar willen delen.

Onlangs had ik bijvoorbeeld advies nodig hoe we onze rododendrons en laurier moeten snoeien. Via de Blommerige Wolf kwam ik erachter dat we een expert op de buitenplaats hebben, Jan Vos. Ik wist dat helemaal niet, als nieuwkomer.

Mijn eigen expertise? Laat mij maar een keer een feestje organiseren, daar ben ik goed in.  En ik heb me aangemeld voor de kascommissie. Zo draag ik graag mijn steentje bij. De Hongerige Wolf kan alleen voortbestaan, als we elkaar helpen.