Selecteer een pagina

In het kader van het 50-jarig bestaan van de Hongerige Wolf, zal op de website steeds een nieuw stukje staan over onze huisjes, het bos en de bewoners. Aflevering 1: hoe het allemaal begon.

PIONIERS

Tijdens de pinksterdagen in 1971 vestigen zich de eerste leden als ware pioniers op de buitenplaats. Het is dus helemaal niet zo’n gek idee om het lustrum te vieren in 2021!?

In oktober 1970 zijn de tekeningen klaar, dit is de officiële start van Buitenplaats De Hongerige Wolf. Voor de eerste buitenhuisjes, 41 in totaal, wordt op 6 november 1970 een bouwvergunning verstrekt. De tweede bouwvergunning wordt afgegeven op 6 juli 1971 voor nog eens 59 huizen.

De Hongerige Wolf is de zevende buitenplaats, aangelegd en ontwikkeld door Buiten-Stee NV te Hoevelaken. Buiten-Stee was opgericht in samenwerking met de Vereniging van Nederlandse Gemeenten, de Koninklijke Nederlandsche Heidemaatschappij en de ANWB.

Buitenstee stelde zich ten doel op verantwoorde wijze tegemoet te komen aan de toenemende behoefte aan rekreatiewoningen*.

WOONKERNHUIS

In 1975 trekt Buiten-Stee zich terug en worden alle huizen overgedragen aan de leden van de Coöperatieve Vereniging. Zonder coöperatie zou het verzorgde karakter van de buitenplaats als geheel niet verzekerd zijn, zo stelt de folder uit die tijd.

Er zijn twee ontwerpen. De eerste betreft het standaardhuis met een woonruimte, twee aparte slaapkamers en een kinderkajuit. Het tweede ontwerp is een zogenaamd woonkernhuis voor degene, die het buitenzijn nog meer wil beleven en die in zijn buitenhuis vrijer en avontuurlijker wil wonen. In dit ontwerp zijn de functies van slapen, koken en natte cel verenigd in één woonkern, die vrij staat in de totale ruimte van 6,30 x 6,30 meter.

KOE EN SPEELVIJVER

Naar alle waarschijnlijkheid is de eigenzinnige Gerard Schouten als architect betrokken geweest bij het ontwerp van het woonkernhuis. In een interview uit 1983 (zie link leiden.courant.nu) spreekt hij over de recreatiewoning als eigen nest.

Ook zegt hij: Het is denkbaar dat je met zijn allen een koe aanschaft, die op een gezamenlijk weitje graast. Zo ontstaan er andere samenlevingsvormen naast het gezin.

Een eigen koe?!!! Dat is een héél interessant idee in de deeleconomie anno 2020. Staat het huidige bestuur open voor de aanschaf van een koe?

Hoe het ook zij, wij profiteren nog steeds van de destijds gemaakte keuze voor veel bos en weinig huizen: gemiddeld ongeveer 1000 m2 bos per woning. Op enkele plaatsen is het bos uitgedund, om speelgelegenheid te scheppen voor de kinderen van de bewoners; er komt ook een speelvijver, ronkt de folder.

Zijn er nog bewoners die deze speelvijver hebben meegemaakt? Dat lezen we in de volgende aflevering, waarin een aantal oudste bewoner(s) aan het woord komt.

===

*Deze spelling was gangbaar in de jaren 1970

Met dank aan Hans Lucas (#4) voor zijn inbreng van diverse artikelen en websites.

Op de website topotijdreis kan je inzoomen op De Hongerige Wolf, zodat je de vele stadia van de ontwikkeling van het gebied kunt volgen. Uiteraard beperkt, omdat kaarten nu eenmaal niet alles laten zien. Maar wel heel interessant!

In de Leidse Courant is een interview met Gerard Schouten te lezen, die (naar alle waarschijnlijkheid) de mede-architect is van het woonkernhuis.

Bijlage‘Een buitenstee in de bossen’ (artikel uit: De Kampioen ANWB, 1972)